To były urodziny mojej matki. Tym razem postanowiła świętować bez wnuków. Swoją decyzję tłumaczyła tym, że jej nowy wybranek nie lubi hałasu. Dla niej słowo nowego faceta jest teraz prawem.
Życie mojej mamy nie było łatwe, zawsze była samotna. Mieszkałam z nią do osiemnastego roku życia. Po ukończeniu szkoły przeniosłam się do innego miasta, gdzie wyszłam za mąż. Teraz mam trzydzieści jeden lat. Mam męża i trójkę dzieci. Moja siostra rok po mnie opuściła dom. Następnie, cztery lata później, mój ojciec opuścił moją matkę. Mama przez długi czas nie chciała dopuścić do siebie mężczyzn. Chciała, abyśmy jak najszybciej dali jej wnuki. I tak się stało. Teraz moja mama ma pięcioro wnucząt.
Jak dotąd wnuki miały jej miłość i uwagę. Chętnie opiekowała się naszymi dziećmi. Mama ma mały domek na wsi, do którego lubi jeździć latem. Wkrótce przeprowadziła się tam, chce tam zamieszkać na stałe. Mama sprzedała swoje mieszkanie w mieście i wyremontowała stary dom na wsi.
Rok później dowiedzieliśmy się, że ma kogoś. Poznali się, gdy wynajął dom na wsi niedaleko domu mojej matki. Sześć miesięcy później zamieszkali razem.
Wydawało się, że powinniśmy być szczęśliwi z powodu naszej matki, ale to nie było takie proste. Po kilku miesiącach facet się zadomowił. Najgorsze było to, że nie lubił naszych dzieci i jak tylko przyjeżdżamy, obarcza naszych mężów pracą. Moja mama tego nie zauważa. Bardzo go kocha i zawsze znajduje dla niego wymówki. Później mówi, że wszystko zmyślamy. Dla niej ten facet zawsze ma rację. W rezultacie przestaliśmy ją odwiedzać. Moja matka nie chciała nawet widzieć swoich wnuków. Rozmawialiśmy tylko przez telefon.
Niedawno były urodziny mojej mamy. Myślałam, że będziemy mogli usiąść w ciepłym rodzinnym gronie, ale tak się nie stało. Mama powiedziała, że nie chce, aby nasze dzieci biegały pod nogami. Powiedziała, że jej facet jest tym bardzo zirytowany i musimy zostawić dzieci z kimś innym. Byłyśmy po prostu zszokowane, więc postanowiłyśmy z siostrą, że nie będziemy więcej odwiedzać mamy. W rezultacie nazwała nas niewdzięcznymi dziećmi. Wtedy moja siostra i ja załamałyśmy się i powiedziałyśmy wszystko, co myślałyśmy o tej sytuacji:
– Mamo, jeśli nie chcesz widzieć swoich wnuków, to najprawdopodobniej nas też nie chcesz.
I tak się stało. Potem przestaliśmy się z nią kontaktować.
Matka zaczęła mówić całej rodzinie, jakimi niewdzięcznymi dziećmi jesteśmy, ponieważ zraniliśmy jej matczyne uczucia. Oczywiście, że tak! Najważniejszy jest spokój jej ukochanego, który był w stanie rozdzielić najbliższych ludzi.
