Vira i jej córka wynajmowały mieszkanie w starym, dwupiętrowym domu. Mieszkały na parterze, a zimą było tam bardzo zimno. Spały w wełnianych skarpetach i pod trzema kocami.
Vera nieustannie szukała pracy, aby móc utrzymać siebie i córkę. W bardzo młodym wieku Vera zachorowała i zaszła w ciążę. Kiedy ojciec dziecka dowiedział się, że jest w ciąży, natychmiast ją opuścił.
Vira nie miała czasu na ukończenie edukacji i urodziła Nastię. Aby utrzymać siebie i córkę, pracowała wszędzie. Początkowo pracowała jako sprzątaczka, a następnie jako pomywaczka i otrzymywała wynagrodzenie za swoją pracę. Po pewnym czasie Vira zaczęła pracować jako opiekunka.
Zdała sobie sprawę, że będzie opiekować się starą babcią, zmieniać jej pieluchy, sprzątać dom i gotować. Nie bała się jednak tej pracy, ważne było dla niej, aby jej córka niczego nie potrzebowała. Tak trafiła do Marii Nikołajewny.
Spotkały się i Vera zaczęła się nią opiekować. Synowa nie chciała z nią siedzieć, a mąż jej nie zmuszał. Po prostu zatrudnił pielęgniarkę. Płacił Verze raz w tygodniu, kwota była niewielka, ale akceptowalna.
Maria Mykolaivna nie mogła prawidłowo chodzić, więc Vera poprosiła syna, aby przyniósł jej specjalne urządzenie do wstawania z łóżka. Czytała jej książki. Po pewnym czasie poprosiła Andrieja, aby przeczytał Marii Nikołajewnej audiobooka.
Maria Nikołajewna była bardzo wdzięczna Verze. Teraz słuchała swoich ulubionych książek i oglądała telewizję. Maria Nikołajewna dowiedziała się, że Wiera ma córkę Nastię.
Poprosiła Wierę, aby do niej przyjechała. Nie miała wnuków, a synowa martwiła się o swoją figurę. Teraz Wiera przyszła do niej z Nastią. Zakochała się w niej i powiedziała Nastii, że jest jej ulubioną wnuczką. Tak mijały miesiące. Maria Nikołajewna powiedziała Wierze, że ma bardzo ładny dom w wiosce niedaleko miasta.
Zaproponowała, żeby Wiera i Nastia pojechały tam na miesiąc i odpoczęły. Wiera jednak odmówiła, mówiąc, że jej nie zostawi. Maria Nikołajewna powiedziała, że jej syn wysyła ją na miesiąc do sanatorium, więc zaproponowała, żeby pojechały tam na wakacje.
Wiera zgodziła się i po tym, jak Maria Nikołajewna wyjechała, one również pojechały. Kiedy dotarły na miejsce, były mile zaskoczone. Dom był naprawdę duży.
Był prąd, gaz, łazienka, wszystko w domu. Nastii też się tu podobało. Rozkwitała. Vera zasadziła ogórki i zioła w ogrodzie. Posprzątała dom i zaczęli mieszkać. Pewnej nocy, kiedy nie mogła zasnąć, usiadła przy oknie, a potem poszła do kuchni napić się wody, ale potknęła się i upadła.
Duża szafa przewróciła się za nią. Nastia spała i nawet nie obudziła się z powodu hałasu. Vera wstała i zobaczyła torbę na końcu szafy. Wyciągnęła wszystkie książki i pościel, podniosła torbę, otworzyła ją i była zaskoczona. Torba zawierała starą biżuterię i kamienie. Vera pomyślała, że to zwykła biżuteria, odłożyła ją na miejsce, posprzątała i poszła po wodę.
Kilka dni później otrzymała telefon od Marii Mykolaivnej, która powiedziała jej, że została wypisana i że wkrótce będzie u nich. Powiedziała, że spędzą razem ciepłe miesiące lata. Maria Mykolaivna przyjechała z synem.
Przyniósł ubrania i dużo jedzenia dla całej trójki. Vera pomyślała, że dziwnie na nią patrzy. Ale potem rozluźniła się i zapomniała o tym. Przed powrotem do miasta Wiera przypomniała sobie o torbie i powiedziała o niej Marii Nikołajewnej. Była bardzo zaskoczona i szczęśliwa.
Maria Nikołajewna powiedziała jej, że to biżuteria jej babci, że została przekazana. Powiedziała, że ona i jej mąż szukali tej torebki przez rok. Vera nie uwierzyła jej i po powrocie do domu wzięła jeden pierścionek do sprawdzenia. Kiedy dowiedziała się o cenie, pobiegła i opowiedziała o wszystkim Marii Nikołajewnej.
Ta z kolei powiedziała Verze, żeby sprzedała go częściowo, kiedy będzie go potrzebować i kupiła sobie mieszkanie. Wiera odmówiła, ale wtedy Maria Nikołajewna powiedziała, że dom i cała biżuteria trafią do jej wnuczki Nastii.
