Moja sąsiadka Marina była wychowywana tylko przez babcię. Nie miała rodziców od urodzenia, jej matka zmarła po porodzie, a ojciec nie mógł znieść żałoby i poszedł za nią. Została jej tylko silna babcia. Tak się złożyło, że w liceum Marina nawiązała romans z synem bogatych ludzi. Akurat przejeżdżał przez nasze miasto.
Kiedy dowiedział się, że Marina jest w ciąży, tuż przed ukończeniem szkoły, dał jej pieniądze, aby pozbyła się dziecka. Ale Marina nie zamierzała tego zrobić. Wykorzystała jego pieniądze, aby kupić wózek i łóżeczko, i urodziła własne dzieci.
Urodziła dwie dziewczynki na raz. Jej babcia była jedyną osobą, która wspierała Marinę w potrzebie. Wszyscy jej przyjaciele odwrócili się od niej, nauczyciele w szkole ją potępiali, a sąsiedzi szeptali za jej plecami.
W międzyczasie Marina zaczęła pracować na pół etatu, gdzie tylko mogła. Zmywała podłogi i naczynia. Była bardzo zmęczona, ale musiała jakoś wyżywić swoje dwie córki i babcię. Kiedy dziewczynki poszły do przedszkola, Maryna poszła na studia, a wieczorami nadal zmywała naczynia w kawiarni.
Oleg wrócił z wojska na uniwersytet. On i Marina byli starsi niż ich koledzy, inaczej patrzyli na świat, byli poważniejsi. Oleg zaczął bardzo pomagać Marinie. Myślała, że traktuje ją jak przyjaciółkę, ale okazało się, że Oleg czuje coś więcej. Sześć miesięcy później wyznał jej swoje uczucia, które okazały się wzajemne.
Po ukończeniu studiów Marina i Oleg pobrali się, a on wcale nie był onieśmielony faktem, że mieli już dwoje dzieci. Marina miała trzecie dziecko z Olegiem, chłopcem. W ten sposób stworzyli dużą i silną rodzinę.
