Od najmłodszych lat Julia wyróżniała się życzliwością. Było to szczególnie widoczne w jej stosunku do bezpańskich zwierząt. Karmiła je i bawiła się z nimi.
Z wiekiem pozostała tą samą życzliwą duszą. Pewnego dnia, w drodze do pracy, poszła wynieść śmieci. Jakiś mężczyzna grzebał w koszach. Kiedy zauważył Julię, odsunął się i udawał, że tylko przechodził. Zauważyła, że nie był pijany, ale po prostu głodny i zapomniany.
“Weź to, kup jakieś jedzenie”, wręczyła mu trochę pieniędzy. Bezdomny spojrzał na nią z oczami pełnymi strachu: “Poczekaj na mnie przy tej ławce do szóstej. Może będę w stanie ci pomóc”. powiedziała Julia i poszła do pracy. Bezdomny czekał na nią. Kiedy do niego podeszła, wręczył jej różę. “Nie została skradziona, nie została zerwana.
Pracowałem przy rozładunku i ją kupiłem” – powiedział. Julia zaprosiła go do swojego domu. Tam wysłała Igora (jak nazywano bomję) do łazienki i pobiegła do sklepu. Kupiła bieliznę i odzież sportową. Później Ihor opowiedział swoją historię. W zeszłym roku jego ojciec wiózł samochodem synową i wnuczkę do dentysty, kiedy wjechała w nich wywrotka, zabijając wszystkich. Po wypadku Ihor zaczął jęczeć. Nie mógł przestać. W pobliżu nie było nikogo, kto pomógłby mu zejść z tego haju. Jego matka zmarła dwa lata temu, a żona dorastała w sierocińcu. Jego przyjaciele jakoś się wykruszyli, ale pojawiła się grupa pijaków.
W końcu znalazł się bez dachu nad głową i bez dokumentów. Kiedy zdał sobie sprawę, że jest bezdomny, Igor nie był szczególnie zmartwiony. Nie miał nic ani nikogo, o kogo mógłby walczyć. Jedyne, czego pragnął, to umrzeć i wrócić do rodziny.
Nienawidził jednak myśli o samobójstwie. Zamiast tego wdawał się w różnego rodzaju bójki i sprzeczki, ale nie udało mu się umrzeć… Ale Julia, która dała mu 500 rubli i zaprosiła go do siebie, obudziła w nim nadzieję. Igor zaczął walczyć o siebie. O swoje dokumenty i prawa… Pół roku później pobrali się.
