Swoją pierwszą miłość poznałam zaraz po ukończeniu szkoły średniej. Byłam tak przepełniona uczuciami, że od razu zaczęłam myśleć o naszej wspólnej przyszłości. Szybko wzięliśmy ślub. Pierwsze poważne uczucia zawsze są pozbawione rozumu.
Mieliśmy przepiękne, duże wesele, które odbyło się w wiejskim dworku. Bawiliśmy się przez dwa dni, jak nakazywały zwyczaje. Moja matka była szczęśliwa, że znalazłam swojego jedynego mężczyznę. Jej prezentem ślubnym było mieszkanie, które odziedziczyła po babci. Było to mieszkanie które wymagało remontu. Ale to nie było wtedy ważne. Najważniejsze było to, że ja i mój mąż mieliśmy dach nad głową.
Moja mama oddała nam wszystkie swoje oszczędności, więc zrobiliśmy remont. Starczyło też pieniędzy na całkowite umeblowanie naszego mieszkania.
Wydawało się, że moje życie zmieniło się w bajkę, ale na moim ślubie ojciec poznał młodą kobietę i zakochał się. Bardzo współczułam matce. Nadal cieszyła się z mojego szczęścia, nie zważając na to, że jej życie zostało całkowicie zrujnowane. Tata nie zostawił mamy tak po prostu i odszedł do innej kobiety. W jakiś sposób zdołał wyrzucić ją z ich wspólnego mieszkania i sprzedał je. Nigdy nie wybaczę mojemu ojcu, że zrobił mojej mamie tak obrzydliwą rzecz.
Po tym, jak moi rodzice oficjalnie się rozwiedli, mama bardzo zachorowała. To właśnie pozwoliło mu się rozhulać i zostawić mamę na ulicy. Podczas gdy moja mama była leczona w szpitalu, ja szukałam jakiegoś rozwiązania. Mama trafiła do szpitala z udarem, więc wymagała codziennej opieki.
Postanowiłam zabrać mamę do siebie, aby się nią opiekować i pomagać jej we wszystkim. Mamy z mężem dwa pokoje, około 70 metrów kwadratowych. Myślałam, że to wystarczy, aby trzy osoby mogły żyć w komforcie. Po udarze moja mama stała się bardzo cicha, mało mówiła i miała trudności z poruszaniem się.
Ta sytuacja otworzyła oczy mojemu mężowi. Zażądał, abym znalazła inne miejsce dla mojej matki. Tłumaczył, że nie wyobraża sobie życia z teściową i że będzie mu ona przeszkadzać. Ale jak już wcześniej wspomniałam, mama dała mi to mieszkanie i ona też zapłaciła za remonty.
Nie pokłóciłam się z mężem, tylko go wyrzuciłam. I wie pani, to nie uczyniło mnie nieszczęśliwą. Jeśli mężczyzna, na samym początku waszego życia, pozwala sobie na taki stosunek do kobiety, którą kocha, to prędzej czy później zostawi cię dla innej kobiety.
Po szpitalu zabrałam matkę, aby zamieszkała ze mną, tak jak planowałam. Na początku było mi ciężko na duszy, ale nie chciałam widzieć ojca ani męża. Mama powoli wraca do zdrowia, choć nigdy nie będzie tak radosna i pełna życia jak wcześniej. Ale to jest moja mama, a moim obowiązkiem jako córki jest dbać o nią do ostatka. A potem zobaczymy, jak potoczą się nasze losy. Dobrze, że nie zdążyłam zajść w ciążę.