Monika tryskała szczęściem, gdy na kolacji powiedziała swoim przyjaciółkom i matce, że będą mieli drugie dziecko. Dziewczyny natychmiast jej pogratulowały , ale matka wydawała się urażona. Nastrój jej się pogorszył, apetyt zniknął w jednej chwili. Córce nie mogła nic szczególnego powiedzieć, ale pod koniec wieczoru powiedziała do zięcia, który przyszedł zabrać żonę do domu.
– Mówiłeś, że chcesz mieć jedno dziecko, – w jej głosie od czasu do czasu pojawiały się histeryczne nuty, – a teraz drugie? Teraz wydaje ci się, że na wszystko wystarczy pieniędzy, ale pamiętasz, jak ciężko było na początku z tymi wszystkimi pieluchami, opieką nad córką i lekarzami. Ewa ma dopiero trzy lata, a już jest braciszek lub siostrzyczka w drodze ! Dziecko jest przyzwyczajone do tego, że dostaje dużo miłości, a ty teraz ją ograniczysz ze względu na drugie dziecko. Czy myślisz o kimś poza sobą?
Nie sposób było jej uspokoić.
– Ty jesteś mężczyzną, dla ciebie to dobrze, ale jak Monika sobie poradzi, gdy będzie miała drugie dziecko?
– Ona tego chce, ja jej nie zmuszam…
– Aha! Czyli sam nie chcesz mieć drugiego!
– Dlaczego przekręcasz moje słowa? – Mąż Moniki był zaskoczony. – Nie prosimy cię o pomoc. I nie będziemy, nie martw się. Starczy nam na wszystko, oszczędzamy od pierwszego miesiąca i będziemy to robić nadal. I nikt nie będzie mniej kochał Ewy.
To pewnie dlatego teściowa była zła. Wraz z pojawieniem się wnuczki, córka miała mniej czasu dla matki. Po wyjściu za mąż wyprowadziła się i rzadko przychodzi w odwiedziny. Mama boi się, że córka zupełnie o niej zapomni. Miała własną rodzinę, własne zmartwienia i niewiele czasu dla rodziców.
A kwestia pieniędzy nie mogła nie martwić kobiety. Po urodzeniu pierwszego dziecka musieli obciąć budżet, i mniej pieniędzy dostawli teściowej ( w ramach pomocy) i dopiero co wrócili do dawania jej pierwotnej kwoty, a tu ta wiadomość. Każdy na jej miejscu byłby zdenerwowany. Ale nie mogła zmienić zdania dzieci – niedługo będzie musiała poznać swojego drugiego wnuka lub wnuczkę.
