Zawsze byłem bardzo urażony, kiedy moi krewni żartowali, że zostałem podrzucony lub zmieniony w szpitalu, ponieważ nie wyglądałem jak moi rodzice lub dziadkowie. Moi rodzice oczywiście tylko żartowali, moja starsza siostra też, ale z rodzicami mojego ojca było inaczej. Cieszyli się z jednej wnuczki, a dziadek, z tego co wiem, nie rozmawiał z tatą przez kilka miesięcy po moim przyjściu na świat.
Powodem były dodatkowe wydatki związane z dzieckiem. Nie chcieli mnie ani nie lubili, dodatkowo urodziłem się śniady, czarnowłosy, z brązowymi oczami, podczas gdy w rodzinie dominował kolor włosów – blond i zielone oczy.
Mój dziadek nie traktował dobrze mojej matki, więc podejrzewał ją o zdradę i nazywał mnie “wnukiem kogoś innego”. Podczas gdy moja starsza siostra otrzymywała wsparcie i miłość dziadka i babci, była przez nich obsypywana prezentami i rozpieszczana, mnie nie dawali nic i nie zabierali nawet na weekendy. Dorastałem czując żal, niezależnie od tego, jak bardzo rodzice mnie wspierali, wciąż czułem się nie na miejscu.
Kiedy dorosłem i jakby się z tym pogodziłam, a dziadków ze strony taty już nie było, nie robiłam sobie nadziei. Po śmierci dziadków byłem pewien, że zapiszą mieszkanie w spadku swojemu jedynemu synowi, czyli mojemu tacie.
Ale oni zapisali je mojej siostrze. Oczywiście ona była starsza i miała już chłopaka, a ja byłem dopiero na studiach i mieszkanie było jej bardziej potrzebne, ale uważam, że to niesprawiedliwe. Dlaczego tylko ona dostała to mieszkanie?
Dla dobra mojego dziadka wcześniej zrobiliśmy test na ojcostwo i z czasem nawet stałem się bardziej podobny do ojca, ale to nic nie zmieniło. Byłem nadal obcy.
Nie rozumiem, dlaczego przez cały czas mnie nie lubili. Czy zrobiłem coś złego, czy po prostu urodziłem się w nieodpowiednim czasie?