Moja żona mając dwadzieścia sześć lat zostawiła mnie z trzyletnim synem i wyszła ponownie za mąż. Na początku chciała zabrać też dziecko, ale moja matka jej nie pozwoliła. Bała się, że Barbara zniszczy życie dziecku, więc wzięła na siebie opiekę nad nim. Matka zawsze była dla mnie wielką pomocą, a kiedy byłem młody, powiedziała mi, żebym był ostrożny i surowy, kiedy Barbara zechce do mnie wróci.
Powinieneś unikać takich ludzi. Wykorzystują cię tak długo, jak długo jest to dla nich korzystne, a kiedy tobie dzieje się coś złego, znowu cię opuszczają – mawiała moja matka.
Wychowywałem syna razem z rodzicami. Wysłaliśmy chłopaka na studia, tam poznał dziewczynę, która mu się naprawdę spodobała. Dziewczyna była bardzo miła i życzliwa, zawsze oferowała mi pomoc, a kiedy już została moją synową, często mnie odwiedzała i przynosiła mi jedzenie, dzięki czemu moja lodówka była pełna. Była uczciwa i pracowita, więc pomyślałem, że z taką żoną mój syn będzie miał zawsze dobrze i nauczy się odróżniać, kiedy ludzie są szczerzy, a kiedy kłamią.
Przeżyłem na świecie wiele lat, ale sam nie zamierzałem drugi raz się żenić. Myślałem, że wiedzą o tym wszyscy. Później okazało się, że Barbara jakiś czas temu odnowiła kontakt z synem. Bawiła się w miłość do syna i po cichu wypytywała o mnie. Kiedy dowiedziała się, że żyję samotnie, mam mieszkanie i pracę zaproponowała mi spotkanie, mówiąc, że bardzo za mną tęskni. Więc ja, pamiętając słowa mojej zmarłej matki, powiedziałem nie. Już raz pozbawiła mnie szczęśliwego życia rodzinnego.
A ona poszła do syna i zaczęła się na mnie skarżyć.
– Nawet nie dałeś jej szansy! Mama bardzo się zmieniła, jest dobrym człowiekiem, nie raz pomagała mi przy dzieciach – powiedział mi przez telefon. – Przez was wychowałem się w rozbitym domu, więc niech chociaż wnuki mają dziadka i babcię!
– To nie jest tak. Niech ona poznaje wnuki, o ile jej na to pozwolisz. Ale ja nie wrócę do niej. Nie każdy zasługuje na drugą szansę.
Mój syn ma teraz do mnie pretensje. Barbara mu coś powiedziała, a on myśli, że robię to z przekory, bo wciąż mam żal do byłej żony i że chcę zepsuć wnukom dzieciństwo. Oni mi mówią, że Barbara się zmieniła – ani trochę, nadal jest zapatrzona w siebie i wyraźnie czegoś ode mnie chce.
