Wraz z pojawieniem się Maksa w naszej rodzinie, wszystko zmieniło się diametralnie. Zanim córka za niego wyszła, wydawał się bardzo skromnym i miłym facetem, który zrobi wszystko dla mojej córki. Pięknie się nią opiekował, wręczając jej ogromne bukiety róż nawet w najzimniejsze dni. Oświadczyny też były bardzo piękne, a sam ślub był przepiękny. W ogóle nie oszczędzali na pieniądzach. Nawet gdy mieszkali w wynajętym mieszkaniu, nie odmawiali sobie niczego.
Od pierwszego dnia naszego spotkania nie zauważyłam rzeczy oczywistej – Maks to prawdziwy właściciel. Zabrał nam córkę i nie chce jej wypuścić. To nie tak, że był zazdrosny, ale swoim egoizmem wyznaczył pewne granice, których nikt nie miał prawa przekroczyć.
Mamy rodzinną tradycję, zgodnie z którą w naszym domu zawsze wspólnie świętujemy Nowy Rok. Moja córka zawsze chętnie brała w tym udział, ale od trzech lat, odkąd wzięła ślub, ona i Maks mają zawsze “inne plany”. Kiedyś mieliśmy tradycję, że na początku sierpnia jeździliśmy do tego samego domku, do ludzi, których znaliśmy od ponad dwudziestu lat, ale Maks stwierdził, że wyjazd za granicę jest o wiele lepszy i chce mieszkać w normalnym hotelu, a nie w “krzywym domku z pająkami we wszystkich kątach”.
On sam decyduje o wszystkim w ich rodzinie, wprowadzając swoje pomysły i zasady, a pozwalając, by nasze tradycje zanikały. Córka idzie z nim w parze, ponieważ nie chce spędzać z nami czasu, nie może lub nie chce zostawić go samego. W rezultacie zgadza się na wszystko, co on mówi. Tracimy naszą córkę i naszą więź z nią. Nowa rodzina jest dobra, ale nie powinniśmy zapominać o starej, ani odrzucać starych tradycji, które sprawiają, że wszyscy jesteśmy trochę szczęśliwsi.
