Barbara podczas naszej pierwszej randki była trochę podejrzliwa. Często faceci mówili jej, że jest nie z tego świata, bardzo ciekawa, wiecznie entuzjastyczna – nie bez powodu była aktorką. Pytała mnie dużo o życie, o cele, o pracę, o ulubione miejsca i o to, jak chciałbym nazwać swoje dzieci. Patrząc w jej czyste, niebieskie oczy, mogłem powiedzieć wszystko.
Pochlebiało mi, że taka dziewczyna zwraca na mnie uwagę. Nie byłem przystojny, ale pracowałem w dobrej firmie pod okiem ojca. Dawało mi to pewną stabilizację, a pensja była bardzo dobra. To właśnie starałem się pokazać Barbarze, aby jej nie stracić. Po dwóch miesiącach związku wyraziła chęć wspólnego życia i powiedziała, że chce się pobrać. Moi rodzice byli przeszczęśliwi, bo zmieniła moje nastawienie swoją wymyśloną dobrocią. Wynajęliśmy dwupokojowe mieszkanie.
Potem uznałem, że czas oświadczyć się Barbarze. Kupiłem jej pierścionek, zabrałem do restauracji, a ona piszczała z radości. Zanim jeszcze zaczęliśmy rozmawiać o ślubie…
przyszła do mnie z propozycją zawarcia “jakiejś umowy”. Rzekomo miała umowę z jakąś firmą, dla której planowała robić zdjęcia i potrzebowała gwarancji. Mówiła zagmatwanie i niezrozumiale, ale byłem gotów zrobić wszystko. Dobrze, że miałem na tyle rozsądku, aby wspomnieć o umowie mojemu tacie, a on poprosił mnie o przesłanie mu kopii, aby mógł pokazać ją prawnikowi.
W umowie było wiele zawiłości, które mi umknęły, bo nie przeczytałem jej dokładnie, wskazujących, że po rozwodzie cały mój majątek przejdzie na Barbarę, w tym mieszkanie, a nawet samochód. Na szczęście nie zdążyłem niczego podpisać, nie miałem też czasu z nią rozmawiać – ojciec pogonił taką synową na łeb na szyję i sam zerwał nasze zaręczyny.
Aż trudno uwierzyć, że prawie wpadłem na łowczynię fortun. Miałem nadzieję, że Barbara kochała mnie za to, jakim byłem człowiekiem, mimo mojego nieeleganckiego wyglądu, a ona chciała mnie oszukać i okraść. Czy znalezienie pięknej dziewczyny, która nie wyjdzie za mnie dla moich pieniędzy jest realne?
