Moja rodzina składała się z matki, ojca, mnie i brata. Marek , mój młodszy brat, przeniósł się do miasta. Ja zostałam z rodzicami. Po pewnym czasie wyszłam za mąż. Marek również się ożenił i został ojcem dwóch córek. Od czasu do czasu przyjeżdżał do mnie ze swoją rodziną. Jego najstarsza córka dorosła i sama nas odwiedzała. Zawsze z niecierpliwością czekałam na przyjazd siostrzenicy. Kiedy moja siostrzenica przyjeżdża do mnie w odwiedziny, robię wszystko, aby ją zabawić i umilić jej pobyt. W przeddzień jej wyjazdu długo rozmawiałyśmy. Wyraziłam swoje niezadowolenie z powodu wydatków na rzecz jej rodziców.
Chciałam się tym podzielić. W końcu to moja siostrzenica. Rozmawiałyśmy do późnej nocy, a następnego dnia rano wręczyła mi pieniądze, powiedziała, że to zamiast prezentów “Nie trzeba! Mamy wystarczająco dużo!” Powiedziałam stanowczo. “Ja też chciałabym pomóc” – moja siostrzenica była nieugięta.
Ja nie potrzebuję pieniędzy, ale moja siostrzenica bardzo chciała pomóc. Podziękowałam jej i wzięłam pieniądze. Wyszła, a ja byłam w dobrym nastroju, bo poznałem lepiej moją siostrzenicę. Po tym wydarzeniu zadzwonił do mnie mój brat: “O czym myślałaś, kiedy brałaś pieniądze od mojej córki?
– Nie chciałam ich brać. Ona naprawdę chciała pomóc. Wtedy Marek zaczął mnie oskarżać, że wykorzystuję jej dobroć. Moje próby wyjaśnienia, że o nic nie prosiłam spotkały się z murem niezrozumienia. “Powinnaś była poprosić mnie o pieniądze, a nie wyłudzać je od mojej córki” – powiedział. Gdy tylko zakończyliśmy rozmowę, przelałam na jego konto podwójną kwotę. To był ostatni raz, kiedy rozmawiałam z bratem. Wyobrażałam sobie siebie na jego miejscu, co bym zrobiła, gdyby to była moja córka.