Kiedy studiowałem i próbowałem jednocześnie pracować, nie miałem wystarczająco dużo pieniędzy na wiele rzeczy. Jednak byłem szczęśliwy, ponieważ nie miałem żadnych problemów w życiu. Wynajmowaliśmy z żoną małe mieszkanie i nie myśleliśmy jeszcze o posiadaniu dzieci. Najpierw chcieliśmy kupić własne cztery kąty, a dopiero potem mogliśmy myśleć o dzieciach. Moi rodzice są na emeryturze, a ja mam młodszą siostrę. Moja siostra jest rozwiedziona i ma synka, który jest już pierwszoklasistą. W naszej rodzinie nigdy nie było dużo pieniędzy, ale jakoś sobie ze wszystkim radziliśmy.
A potem przyszły dobre czasy, jak mi się na początku wydawało. Skończyłem bowiem studia i awansowałem w pracy. Zostałem głównym asystentem szefa. To wszystko miało wpływ na moją pensję. Od razu z żoną postanowiliśmy wziąć kredyt hipoteczny i w końcu przeprowadzić się do własnego mieszkania. A po tym postanowiliśmy, że jeśli mamy zacząć wprowadzać zmiany w naszym życiu, to zrobimy to w całości. Dlatego miesiąc później moja żona ogłosiła, że jest w ciąży. Zaczęliśmy przygotowywać się do narodzin dziecka. Kiedy rodzina dowiedziała się o moim awansie, wszyscy od razu się ucieszyli.
Ale potem zaczęła się presja: rodzice naciskali na moje sumienie, że powinienem pomóc siostrze i siostrzeńcowi. A siostra z kolei mówiła, że jestem starszym bratem, więc muszę pomagać rodzicom finansowo. Moje pieniądze szybko się rozchodziły. Albo moi rodzice potrzebowali kupić nowy i duży telewizor, albo siostrzeniec jechał na kosztowną wycieczkę. Moja żona zaczęła mieć do mnie pretensje, bo teraz jest na chorobowym, a my nie mamy wystarczająco dużo pieniędzy dla rodziny, bo z mojej pensji żyje wiele osób. Muszę odzwyczaić bliskich od moich pieniędzy, bo muszę przygotować się do narodzin dziecka. Ubrania dla dzieci są teraz bardzo drogie, a nam zwyczajnie zaczyna na to wszystko brakować pieniędzy.
