Przez 10 lat opiekowałam się dziadkiem mojego męża. Mieszkaliśmy w wynajętym mieszkaniu razem z naszymi dziećmi. W tym czasie w mieszkaniu dziadka mieszkała siostra mojego męża – Ala. Dziadka nikt nie potrzebował – ani teściowa, ani wnuki. Moje życie nie ułożyło się dobrze – nigdy nie skończyłam studiów, bo byłam w ciąży, nie zbudowałam też udanej kariery.
Każdy dzień nie różnił się od poprzedniego: biegałam od dziadka do dzieci. Mój mąż nie lubił ciągłego napięcia w domu i często wychodził. Dobrze się bawił. Jednak inne kobiety go nie potrzebowały, był z dziećmi i bez domu, więc zawsze wracał do mnie.
Wybaczałam mu, choć już go nie kochałam. Wszystko po to, by zapewniał pieniądze dzieciom i dziadkowi. Ala przychodziła do nas bardzo rzadko i miała jeden powód: prosić dziadka o rentę lub skarżyć się na swoją sytuację finansową. Chociaż nie powiedziałabym, że ona i jej rodzina żyli biednie. Stać ich było nawet na wakacje za granicą.
Dziadek zapisał mi mieszkanie w spadku pięć lat temu:
– Stałaś się dla mnie bardziej droga niż wszyscy członkowie mojej rodziny razem wzięci. Wnuk to lekkoduch, odda mieszkanie matce lub siostrze. Będzie to nagroda za twoją pracę. Żebyś mnie później nie przeklinała, że przeze mnie życie cię ominęło.
Ale nikt z członków rodziny o tym nie wiedział. Kiedy zdrowie dziadka uległo pogorszeniu, zarówno jego córka, jak i wnuczka zaczęły go odwiedzać. Zdawały sobie sprawę z tego, w jakim kierunku zmierzają sprawy i okazywały “troskę”. Jednak dziadek nie był głupi i rozumiał dlaczego to robią.
Po śmierci staruszka natychmiast podzielono spadek. Teściowa i Ala przekonały mojego męża, żeby spisał zrzeczenie się mieszkania, bo tam mieszka Ala, a więc to jej mieszkanie. Ten zgodził się, ale o testamencie jeszcze nikt nie wiedział.
Następnego dnia zaczął się pakować i powiedział mi, że ma inną kobietę. Wyjechał, a ja poczułam, że z mojego serca spadł ciężar. Po tym jak krewni dowiedzieli się o testamencie, rozpoczęli prawdziwą wojnę z groźbami.
– Posłuchaj mnie, nigdy nie dostaniesz mieszkania! Nie wiem, jak “opiekowałaś się” dziadkiem, jak go oszukałaś, że zapisał ci mieszkanie, ale nie dostaniesz go. Jesteś prawdziwą oszustką i udowodnimy to w sądzie. A mojego syna zostaw w spokoju, w końcu ma nową piękną dziewczynę.
– Wiesz, co sobie uświadomiłam? Że stać mnie na odesłanie was wszystkich. Więc: wynoście się stąd do diabła!
Ich słowa wcale mnie nie zabolały. Jestem pewna, że będę miała normalne życie, znalazłam pracę, ja i moje dzieci mamy własne mieszkania, a co najważniejsze, nie mam już nic wspólnego z tą rodziną.
Co byś zrobiła na miejscu tej kobiety?
