Matka mojej koleżanki wprawiła w osłupienie całą rodzinę. Wynajęła swoje trzypokojowe mieszkanie, dołożyła do emerytury i wyjechała mieszkać w ciepłych krajach. Podobno nasi emeryci mogą tam żyć naprawdę dobrze i beztrosko.
– To jest obrzydliwe! – powiedział mąż koleżanki. – Ona nie jest już młoda, po co jej podróże po całym świecie? Ona nas po prostu ośmiesza!
– Dlaczego nie pomyślała o tobie – krzyczała jej teściowa.
– Powiedziała mi też , że nie daleko pada jabłko od jabłoni – mówiła szlochającym głosem moja przyjaciółka.
– Ma na myśli to, że skoro jestem jej córką, to ja też na starość tak zrobię. Moi krewni powiedzą mi, że ich hańbię. Teraz ciągle kłócimy się z mężem. Nie możemy sobie poradzić z kredytem, który wzięliśmy na samochód, zalegamy już dwa miesiące, a moja matka postanowiła ułożyć sobie życie, – płacze.
Jest jakoś pewna, że matka powinna jej we wszystkim pomóc, a o swoich potrzebach zapomnieć.
Teściowa codziennie przypomina jej, że mieszka z mężem w jej mieszkaniu za darmo, a jej matka wynajmuje swoje mieszkanie obcym ludziom.
Z jakiegoś powodu mamy stereotyp, że kobieta na emeryturze nic już nie może. Ona nie pracuje, więc za darmo może siedzieć z wnukami, gotować i pomagać w domu. A jej mieszkanie jest dla dzieci….. Dlaczego dzieci mają liczyć na pieniądze matki, zamiast zarabiać na własne utrzymanie?
– Mieliśmy z mężem nadzieję, że odda nam swoje mieszkanie i przeniesie się na wieś, – córka opłakuje swoje marzenia.
– Uwierz mi, wyjdzie jeszcze tam za mąż – powiedziałam sarkastycznie.
Od razu przypomniała mi się historia, gdy dawna przyjaciółka mojej babci oddała wnuki dzieciom i przeprowadziła się i znalazła swoją miłość. Cała rodzina tak bardzo chciała zdobyć jej jednopokojowe mieszkanie w centrum miasta, że postanowili poprzez sąd ją ubezwłasnowolnić . Ich plan jednak się nie powiódł. Ona nadal mieszka ze swoim nowym mężem. Mają duży dom, a ona nie chce tam zapraszać krewnych.
A mama mojej koleżanki prawie codziennie zamieszcza zdjęcia z różnych stron świata z podpisem, że życie na emeryturze dopiero się zaczyna! Nawet piszę jej od czasu do czasu komentarze. Uważam, że ma rację. Dlaczego bliscy mają siedzieć jej na karku i rozporządzać jej majątkiem? Czy wiek emerytalny to wyrok? Niech nauczą się utrzymywać sami!
Czy zgadzasz się z tym, że wiek nie jest powodem, aby przestać korzystać z życia w pełni?
