Kobieta była mężatką od pięciu lat. Na niektóre rzeczy w ich wspólnym życiu musiała przymykać oczy. Ale faktu, że jej mąż absolutnie nie chciał mieć dzieci, nie mogła zrozumieć i zaakceptować.
– Powinniśmy się rozwieść. Ja chcę mieć dzieci. To nie może tak dalej trwać.
Mąż wstał, założył kurtkę, poszedł do drzwi i powiedział: rozwód, tak rozwód!
Kobieta nie była zaskoczona. To była jego zwykła reakcja na każdą wiadomość. Obojętność. Rozwiedli się, ale żyli razem, w jednym mieszkaniu. Trzeba było je sprzedać i podzielić kwotę ze sprzedaży na pół. Ostatnio mąż zajmował się tymi sprawami. Kobieta była zajęta leczeniem matki, u której zdiagnozowano poważną chorobę.
– Jak się ma twoja matka? – zapytał ją mąż, gdy weszła do mieszkania.
– Operacja poszła dobrze. Ale nie ma jeszcze stuprocentowej gwarancji.
– Proszę, nie martw się. To silna kobieta, wszystko się ułoży. Czy zamierzasz jeszcze do niej jechać ?
– Tak, moja siostra jest u niej na razie. Pojadę za kilka dni.
– Zajmij się swoimi sprawami, ja wszystko załatwię.
Kobieta była zadowolona z troski męża. Pomyślała nawet: Może rozwodzę się na darmo?
Matka została wypisana, pojechała na kilka dni ją odwiedzić. Gdy wróciła do domu, drzwi mieszkania były otwarte. Weszła, a tam góra pudeł, nowych rzeczy.
-Kochanie, czy to ty? zapytała jakaś kobieta. Nie spodziewała się gości.
– A kim pani jest?
– Ja jestem właścicielką tego mieszkania. A pani kim jest? Och, oczywiście, pani mąż powiedział, że może pani wpaść po swoje rzeczy. Kupiliśmy z mężem pani mieszkanie tydzień temu.
– Pani mnie zna?
– Pani mąż pokazał mi kserokopię pani dowodu. I pani nazwisko było też na umowie sprzedaży.
– Czy wspomniał, że jesteśmy rozwiedzeni? – Nie, nie wspomniał.
– Dobrze, przepraszam, już idę. Kobieta zdążyła się już zorientować, co się stało. Dzwoniła do męża, ale telefon był wyłączony. Próbowała go znaleźć, ale na próżno. Sprawdziła swoje konta, tam przynajmniej wszystko było w porządku. Mąż działał według klasycznego schematu. Wykorzystując fakt, że żona była zajęta ważniejszymi sprawami, sprzedał mieszkanie. Zostało ono kupione na jego nazwisko, a kobieta dała mu zgodę na sprzedaż. A on z pieniędzmi zniknął. Prawdopodobieństwo, że kobieta będzie mogła dostać mieszkanie z powrotem lub swoją część pieniędzy, jest oczywiście bardzo małe.
