To były urodziny mojej mamy. I uznała, że świętowanie bez wnuków będzie o wiele lepsze. Tłumaczyła to tym, że hałasują i to drażni mężczyznę jej życia – jej nowego męża. Jego słowo jest teraz prawem.
W naszej rodzinie często dochodziło do kłótni. Życie mojej matki nie było szczególnie dobre, zawsze była samotna. Mieszkałam z nią do szesnastego roku życia. Potem wyjechałam, skończyłam szkołę i wyszłam za mąż. Teraz, mając trzydzieści lat mam męża i dwoje dzieci. Moja siostra również mieszkała z matką przez krótki czas: opuściła dom rok po moim odejściu. A potem, pięć lat później, mój ojciec opuścił matkę.
Przez długi czas mama nie chciała słyszeć o nowych związkach. Chciała tylko, żebyśmy jak najszybciej dały jej wnuki. I tak właśnie się stało. Teraz moja mama ma czworo wnuków. A jej miłości starczało w równym stopniu dla wszystkich.
Najpierw z wielką przyjemnością opiekowała się moimi bliźniakami, a potem – dwójką dzieci mojej siostry.
Za miastem mamy wiejski dom, w którym moja matka często odpoczywała od zgiełku miasta. Wkrótce postanowiła się tam przeprowadzić.
Sprzedawszy dom w mieście, wyremontowała stary budynek, urządziła duży ogród i zrealizowała pomysł przeprowadzki. Rok temu dowiedzieliśmy się, że ma męża. Poznali się, gdy on wynajmował jeden z domów sąsiadów we wsi. Minęło pół roku i zaczęli razem mieszkać. Wydawałoby się, że powinniśmy się cieszyć ze szczęścia matki. Ale wszystko było o wiele bardziej skomplikowane. Przede wszystkim mojej siostrze i mnie przeszkadzało to, że nie kochał naszych dzieci i zawsze obciążał naszych mężów jakimiś sprawami. Moja matka nie zauważała tego wszystkiego. Kochała go i stale usprawiedliwiała. Wkrótce zaczęła myśleć, że my wszystko wymyślamy.
Dla niej Olek ma zawsze rację. Wszystko zaszło tak daleko, że przestaliśmy do niej tak często jeździć, a co za tym idzie, ona przestała się spotykać z wnukami. Najczęściej rozmawialiśmy przez telefon.
Ostatnio jechaliśmy świętować urodziny mojej matki. Wydawałoby się, że wszystko będzie tak jak wcześniej, zaprosi nas – swoje ukochane dzieci i wnuki do siebie. Ale nie. Nagle stwierdziła, że nie chce, aby dzieci przeszkadzały i hałasowały. Mój mąż jest tym wszystkim zirytowany. Trzeba wynająć opiekunkę na jeden dzień zamiast zaprowadzić je na urodziny babci. Było to dla nas tak szokujące, że postanowiłyśmy z siostrą odmówić wyjazdu. W rezultacie okazałyśmy się niewdzięcznymi i źle wychowanymi dziećmi, po których nasza mama nie spodziewała się tak obraźliwej postawy. Po tych słowach nie wytrzymałam, wyraziłam swoje zdanie. “Jeśli nie chcesz widzieć swoich wnuków z powodu tego faceta, to pewnie nie będziesz chciał się też z nami spotkać” – powiedziałam, odkładając słuchawkę. I tak właśnie się stało. Przestała się z nami kontaktować, mówiąc wszystkim, jakimi niewdzięcznymi dziećmi jesteśmy. Najważniejszy jest spokój jej ukochanego męża, który potrafił rozdzielić najbliższe osoby – matkę i córki.
