Kiedy rodzice wysyłali syna do babci, ojciec włożył chłopcu do kieszeni kartkę. Powiedział synowi, że jeśli w drodze poczuje się przestraszony lub chory, powinien otworzyć kartkę i przeczytać ją. Rodzice często zabierali syna na lato do babci. Kiedy chłopiec podrósł, stwierdził, że jest już na tyle duży, że może jechać sam. Mama i tata trochę kłócili się z dzieckiem, ale potem się zgodzili.
Rodzice długo stali na peronie, odprowadzając syna, udzielając ważnych wskazówek. Chłopiec powtarzał, że sam wszystko wie, że już sto razy mu tłumaczono. Wtedy ojciec włożył mu do kieszeni kartkę papieru. Ojciec powiedział synowi, że jeśli poczuje się źle lub będzie się bał, wystarczy przeczytać tę kartkę i wszystko będzie dobrze.
Chłopiec siedział i czuł się nieswojo. Wokół niego ludzie przepychali się i hałasowali. Konduktor zrobił uwagę, jakiś nieznany mężczyzna spojrzał na niego z niezadowoleniem. Chłopiec schował się w kącie. Dziecko z każdą minutą stawało się coraz bardziej wystraszone, a z jego oczu płynęły łzy. Nagle chłopiec przypomniał sobie o kartce ojca. Drżącą ręką poczuł w kieszeni kartkę papieru. Rozłożył kartkę. Były na niej napisane następujące słowa: “Synu, jestem w następnym wagonie”.
