Ślub jest zawsze wyjątkową chwilą dla młodych.
Jednak ja ten dzień zapamiętam do końca życia jako zniszczenie moich relacji z teściową i teściem. Nie sądziłam, że są tak bezczelnymi ludźmi.
Gdy tylko ja i mój chłopak powiedzieliśmy rodzicom o zamiarze wzięcia ślubu, zgodzili się oni podzielić wszystkie wydatki weselne na pół. Całą organizację uroczystości moi rodzice powierzyli swatom. W przeciwieństwie do moich rodziców, oni mają samochód. Co więcej, zaproponowali, że sami wszystko przewiozą.
Wesele udało się wspaniale. Goście świetnie się bawili, ja i mój mąż byliśmy bardzo szczęśliwi, a rodzice nie mogli się nacieszyć. Po weselu przeprowadziliśmy się, aby zamieszkać z rodzicami mojego męża. Mieszkali w dwupiętrowym domu, który w ten czy inny sposób miał trafić do mojego męża. Jest on ich jedynym synem.
No i któregoś dnia podsłuchałam, jak teściowa rozmawiała przez telefon ze swoim pracownikiem.
-Wiesz, oni nawet nie zauważyli, że zapłaciliśmy mniej. Mogliśmy im naliczyć kilka tysięcy więcej. Martwili się tylko o to, żeby ich córka wyszła za mąż!.
Po tych słowach nie chciałam słyszeć nic więcej. Oto co naprawdę czują do mnie i moich rodziców. Czy naprawdę mogli to zrobić moim rodzicom?
Wieczorem opowiedziałam o wszystkim mojemu mężowi. On natychmiast postanowił porozmawiać z rodzicami. Na początku teściowa zaczęła się usprawiedliwiać, mówiąc, że wszystko źle zrozumiałam. Ja jednak usłyszałam wszystko wyraźnie.
-Staram się dla was, dzieci! Nie biorę wszystkiego dla siebie – powiedziała.
Co za tupet. Jak ona śmie się usprawiedliwiać.
Nie mam pojęcia, jak mam teraz żyć z nimi pod jednym dachem. Zaproponowałam nawet mężowi, żeby przenieść się do wynajętego domu lub wziął mieszkanie na kredyt. O jakim zaufaniu i dobrych relacjach możemy teraz mówić? Nie mogę nawet spojrzeć w kierunku teściowej i teścia. Kto wie, co jeszcze mogą zrobić.
