Maria była oburzona. Jej drogi syn, z którym wiązała tyle nadziei, przyprowadził dziś do domu dziewczynę. Powiedział nawet, że się pobierają. A potem dodał, że wie, że jego matka nie zaakceptuje jego wyboru, więc wzięli ślub cywilny w tajemnicy przed nią.
Maria zdała sobie sprawę, że jest już za późno, aby cokolwiek zmienić – byli już mężem i żoną. Chociaż naprawdę nie lubiła tej dziewczyny.
A dziewczyna, nie ma innego sposobu, aby to opisać, stała jak kamień, patrząc w dół. Młodzi ludzie zamieszkali z Marią w jej trzypokojowym mieszkaniu. A ona tym bardziej była niezadowolona. Jej synowa pracowała jako sprzedawca na targu. To bardzo zdenerwowało Marię.
Jak ona, żona doktora nauk, mogła mieszkać pod jednym dachem z tą prostą kobietą? Ale syna nie dało się przekonać: kochał ją.
I tak razem żyli . Młodzi ludzie starali się unikać spotkania z matką. A sama synowa starała się nie wchodzić teściowej w drogę, nie sprzeciwiała się jej, nie prosiła o pieniądze.
A dwa lata temu syn powiedział jej, że wyjeżdża na trzy miesiące za granicę. Do pracy. Wyjechał, a żonę zostawił z teściową.
Wcześnie rano synowa wychodziła z domu i wracała wieczorem. Mówiła Marii, że pracuje.
Tak minęły kolejne dwa miesiące. Pewnego dnia zadzwonił syn Marii, mówiąc, że poznał inną kobietę i chce rozwodu. To było jak kubeł zimnej wody wylany dziewczynę.
Nic nie powiedziała, tylko płakała. Po rozmowie z mężem zaczęła pakować swoje rzeczy. Teściowa zapytała, czy ma gdzie się podziać. Odpowiedziała, że tymczasowo zamieszka u koleżanki, a potem może zwolni się jakiś tani pokój w akademiku. Maria jednak powstrzymała dziewczynę. Niech pomieszka z nią jeszcze przez jakiś czas.
Wieczorem Maria źle się poczuła. Musiała wezwać karetkę. Emocje odbiły się na jej zdrowiu. W szpitalu odwiedziła ją tylko synowa. Sąsiedzi z domu przyszli raz. Mieli swoje sprawy. Maria zwróciła się do syna, a ten zamiast jej pomóc, wysłał jej zdjęcie z nową kobietą.
Trzy tygodnie później kobieta została wypisana do domu. Synowa przywiozła teściową do domu, pomogła jej rozpakować rzeczy. I odeszła.
Maria dużo myślała tego dnia. Ma przecież syna, a synowa, której nie chciała przyjąć, jest za nią.
Rano Maria była w akademiku, w którym miała mieszkać jej synowa.
– Moja córko, chodźmy do domu. Nie musisz mieszkać w akademiku.
– Chodźmy, mamo – odpowiedziała krótko synowa i przytuliła teściową.
Nadal mieszkają razem. Maria pomaga synowej we wszystkim, nie chce jej puścić. Kiedy w życiu pojawia się dobry człowiek, warto mieć go blisko.
