Moi rodzice są bardzo młodzi. Okazuje się, że miałam szczęście, że w ogóle się urodziłam.
Kiedy dowiedzieli się o ciąży, mama i tata postanowili uratować mi życie i jestem im za to niezmiernie wdzięczna. Kiedy się urodziłam, moja mama była jeszcze uczennicą, a tata skończył właśnie szkołę. Bardzo się kochali, ale wiadomość o moim przyjściu na świat była dla nich szokiem.
Moja mama dowiedziała się o ciąży zupełnie przypadkowo podczas badania ginekologicznego. W tamtym czasie była to wielka wiadomość dla całej szkoły.
Dziewczyny nie były świadome takich spraw i nie miały gdzie zasięgnąć informacji.
W tamtych czasach takie przypadki były rzadkością, to był po prostu wstyd dla wszystkich. Moi rodzice natychmiast wszystko ze sobą omówili. I jak wspomina moja mama, ojciec był nieopisanie szczęśliwy. Powiedział, że gdy urodzi się córka, będzie nosił moją matkę na rękach. Ale oczywiscie, będzie szczęśliwy, gdy urodzi się syn.
Po moim urodzeniu rodzice wzięli ślub. Nie mogę sobie wyobrazić, jak bardzo się bali.
Często rodzice, gdy dowiadują się o takiej wiadomości, porzucają swoje dzieci, a niektórzy nawet zmuszają ich do pozbycia się dziecka. Ale tak nie było w przypadku moich dziadków. Wręcz przeciwnie, wspierali moją mamę i tatę, stali się wsparciem, gdy inni ich potępiali i rzucali im ukradkowe spojrzenia.
Życie jest nieprzewidywalne. Niektórzy chcą najpierw stanąć na nogi, by móc zapewnić byt swojemu dziecku. Ktoś inny uważa, że nigdy nie będzie idealnego czasu na dziecko. Jesteśmy albo za młodzi, albo za starzy, albo nie mamy wystarczająco dużo pieniędzy, ktoś boi się takiej odpowiedzialności, ktoś nie ma wystarczających środków.
W mojej rodzinie mówi się, że dzieci zawsze pojawiają się w naszym życiu na czas. Jeśli Bóg nagrodził cię dzieckiem, musisz zrobić wszystko dla jego szczęścia.
Moi rodzice są najlepsi. Myślę, że będą wspaniałymi dziadkami. Są tacy młodzi, a co najważniejsze, nie myślą o tym, co pomyślą inni.
